Θεωρίες Μάθησης και Μεικτή Μάθηση - 2026-2027
Section outline
-
Ή ύλη του μαθήματος στοχεύει στην εισαγωγή των σπουδαστών στις βασικές έννοιες των θεωριών μάθησης και τη μεικτή μάθηση, ενώ γίνεται σύνδεση με την εφαρμογή τους στην διδασκαλία της πληροφορικής.
Ειδικότερα γίνεται αναφορά στις επικρατέστερες θεωρίες μάθησης συμπεριφορισμός, επoικοδομητισμός, αλλά και σε κοινωνικοπολιτισμικές προσεγγίσεις.
Επίσης γίνεται αναφορά στον τρόπο που οι θεωρίες αυτές επιδρούν στο σχεδιασμό μαθησιακών περιβαλλόντων με τη χρήση υπολογιστή, σε μοντέλα σχεδίασης και οι συνεπαγόμενες αρχές ανάπτυξης εκπαιδευτικών εφαρμογών, και σε βασικές κατηγορίες εφαρμογών και χρήσεις τους στη διδασκαλία και τη μάθηση της πληροφορικής.
Σκοπός του μαθήματος αποτελεί η κατανόηση από τους σπουδαστές της σημασίας των θεωριών μάθησης στην εκπαιδευτική πράξη και ειδικότερα στην διδασκαλία της πληροφορικής με έμφαση την μεικτή μάθηση
-
-
-
Κατά τον Συμπεριφορισμό - Behaviorism (Graham, 2015) - το εξωτερικό περιβάλλον και συγκεκριμένα η αλληλεπίδραση του ατόμου με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος διαμορφώνουν την συμπεριφορά του. Δεν αποδίδει την συμπεριφορά του ατόμου σε παράγοντες όπως η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας , το ασυνείδητο ή τα γνωστικά σχήματα. Για τον συμπεριφορισμό όλα αυτά αποτελούν ουσιαστικοποιήσεις. Η ουσιαστικοποίηση είναι οποιαδήποτε απόδοση μιας συμπεριφοράς σε μια άλλη συμπεριφορά. Για παράδειγμα το να αποδώσουμε τη συμπεριφορά (σύμπτωμα) ενός ατόμου με σχιζοφρένεια στην ψυχική ασθένεια είναι μια ουσιαστικοποίηση. Βασικός άξονας της συμπεριφοριστικής ανάλυσης αποτελεί η έννοια του κλασικού εξαρτημένου αντανακλαστικού η οποία οφείλεται στον Ιβάν Πάβλοφ (ο σκύλος του Pavlov).
Η θεμελιώδης συνεισφορά του Τζον Γουάτσον ήταν οι εργασίες του στην εξαρτημένη μάθηση. Όταν δηλαδή ένα ουδέτερο ερέθισμα (ΕΟ) συσχετίζεται στο χώρο και στο χρόνο με ένα ανεξάρτητα προκλητικό ερέθισμα (ΕΑΠ) τότε το αρχικά ουδέτερο ερέθισμα αποκτά εξαρτημένη προκλητική δύναμη (ΕΕΠ) προκαλώντας εξαρτημένες αντιδράσεις (ΑΕ)(π.χ. το σκυλί του Pavlov).
O Μπ. Φ. Σκίνερ ενίσχυσε την οπτική του συμπεριφορισμού με την θεωρία του περί συντελεστικής συμπεριφοράς. Κατά την συντελεστική συμπεριφορά η δράση επιφέρει κάποιο ερέθισμα, το οποίο με τη σειρά του επιφέρει μια αντίδραση. Για παράδειγμα η δράση του να ανοίξω την τηλεόραση επιφέρει το ερέθισμα της αγαπημένης μου τηλεοπτικής σειράς το οποίο εν συνεχεία προκαλεί συναισθήματα χαράς (αντίδραση). Ο Σκίνερ παρατήρησε πειραματικά πως μπορούσε να προγραμματίσει μέσω της επιβράβευσης μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, δημιουργώντας αυτό που θα ονόμαζε «συντελεστική εξαρτημένη μάθηση». Επιπλέον, επεκτείνοντας τις έρευνές του πειραματιζόμενος με τον ρυθμό της επιβράβευσης, ανακάλυψε πως η επιβράβευση με τυχαίο ρυθμό είχε σαν αποτέλεσμα τα άτομα να συμπεριφέρονται ως εξαρτημένα και πως σε σχέση με την τακτική επιβράβευση, η συμπεριφορά που προκύπτει από την τυχαία επιβράβευση εξουδετερωνόταν δυσκολότερα. (Wikipedia, 2012)
References
Graham G. (2015). Behaviorism, Stanford Encyclopedia of Philosophy. First published Fri May 26, 2000; substantive revision Wed Mar 11, 2015. Retrieved from http://plato.stanford.edu/entries/behaviorism/
Wikipedia, (2012). Συμπεριφορισμός, Βικιπαίδεια, Retrieved from http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
-
-
-
-
H ενότητα αυτή αποτελεί μια υποστηρικτική ενότητα εμβάθυνσης στη θεωρία με πρακτικές συμβουλές δημιουργίας των μαθημάτων σας στην πλατφόρμα Moodle. Θα μπορείτε να αντλείτε lecture notes και συμπληρωματικό υλικό για την καλύτερη κατανόηση των θεωριών μάθησης, την πρακτική εφαρμογή τους στη μαθησιακή διαδικασία, καθώς και πως ευθυγραμμίζονται με τη στοχοθεσία, τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη δραστηριοτήτων καθώς και τις διαδικασίες σχεδίασης κατάλληλης μορφής αξιολόγησης.